Hoofdstuk 4.
Het is vandaag maandag 7 mei 2007 en het regent voor het eerst sinds 21 maart;
een goede gelegenheid om aan de bouw van een van de Pipervleugels te beginnen.
Dus de tekening maar op het bord gespeld; wat lijnen verduidelijkt omdat de drukker
dit niet heeft gedaan en het materiaal bijeengezocht.
Bij het doorlezen van de instructie en de toepassing daarvan op de onderdelen
ben ik tot de ontdekking gekomen dat je soms beter een processie naar Berendrecht
kunt lopen, dan weet je in elke geval dat je twee stappen vooruit en een achteruit doet.
Het is maar goed dat vooruitlezen geen luxe is: daarmee voorkom je narigheid.
Niet alles staat namelijk in een logische en toepasbare volgorde, of ontbreekt.
(o.a. doorvoergaten voor bedrading in enkele ribben, maatvoering op tekening is verschillend van die in het instructieboek, skylight-posts en daksteunen aangebracht voordat er een ruit is
gemonteerd, lijmopdrachten vergeten).
Voor het geven van V-stelling aan de vleugels heb ik m’n schoolse wiskundeformules
maar boven water getoverd, want 0,8 mm scheeftrekken van een rib en dan toch
netjes en consequent werken dat kan ik niet. Dus 2 graden is een veilig gegeven. Een hulpstukje gemaakt van afvaltriplex en klaar was de jas.
Eerder merkte ik al op dat de bouwdoos incompleet was; nu moest ik weer tot de ontdekking komen dat ook voor een vleugel de hoofdliggers ontbraken. Gelukkig is er materiaal voldoende in huis om vervangende stukken te snijden, maar kloppen doet het geenszins.
Jammer voor een doos van € 180,00 kaal.
Het minder goede weer hield ook vandaag, 8 mei aan; binnenshuis waren er door moeder de vrouw geen opdrachten gegeven, dus naar de zolder en bouwen maar.
De passing van de ribben is zonder meer goed te noemen.
Wel valt me op dat de constructie van het geheel er een is van koud tegen elkaar aanlijmen.
Zonder steunplaatjes of groeven.
Ruwbouw:
Zoals op de foto’s te zien is staat de linkervleugel in de ruwbouw klaar om geschuurd en gepolijst te worden. Een klusje dat ik om twee redenen uitstel: windstil mooi weer om dat werkje buiten te kunnen doen en eventuele missers na/met de bouw van de rechtervleugel
te kunnen corrigeren.
De staartsectie heb ik voorzien van een eigengemaakte staartwiel constructie.
roestvast staal (verenstaal ontbrak) en trekveren van oude balpennen, gecombineerd met een
grote servo-hevel zullen best een aardig werkend geheel opleveren.
Scharnieren.
Eerder schreef ik dat het gebruik van bindmateriaal uit de bouw, je weet wel dat gewapende kunststofband, goed is om als scharnieren dienst te doen. Ja, dat geldt voor kleine toestellen
Want ik durf het niet aan om roeren waarop 5kg druk komt te staan ZO te laten scharnieren.
Uitscheuren in de lengterichting is een niet mis te verstaan risico: zeker op het richtingsroer
waaraan ook het staartwiel is gekoppeld.
Problemen met de tekening:
De tekening van de rechtervleugel is sterk afwijkend van die van de linkervleugel.
Het geheel is zeker 2,5 mm breder; lijnen van alle liggers behalve de hoofdligger
wijken in dito mate af, datzelfde geldt ook voor onderdelen als montagevleugels,
en de meeste triplex plaatjes. Ook de boog van de vleugeltip is sterk afwijkend.
Door beide tekeningen tegen het licht te houden ben ik daar achter gekomen, omdat
ik de onderdelen niet passend op de tekening kon krijgen.
Dus maar een oude truc toegepast en de tekening van de linkervleugel aan de blanco zijde
gedept met wat olie. Groot voordeel ervan is dat je zonder meer identiek gaat bouwen.
Ja, ervaren bouwers komen er wel uit, maar serieus geïnteresseerde aankomende bouwers
zitten met een probleem! Geen aanrader dus, deze doos: ondanks alle goede wil van
de detaillist.
TIP
Voor het inbrengen van sidetrust maak ik gebruik van oude plastic bankpasjes of
lidmaatschapskaarten. Deze zijn precies 0,8 mm. dik.
Hiervan maak ik strips van ca 25 mm. breed; hoogte en schroefgaten zijn uiteraard
afhankelijk van jouw motorbok.
Aanbrengen tussen het brandschot en de motorbok levert per plaatje 0,5 graad
sidetrust op. Meestal volstaan twee plaatjes (= 1 graad).
Voordeel van dit materiaal is dat het geen olie opneemt, niet week wordt (vervormt)
En eenvoudig is te bewerken en aan te brengen.
De kosten zijn bovendien noppes!
Het motoriseringvraagstuk.
Op de vliegstrip zijn adviezen gegeven om de 20 ccm viertakt te vervangen door een
bijvoorbeeld 35 ccm benzinemotor. Reden hiervoor zou zijn dat een tekort aan power
in noodsituaties of bij uitbreken noodlottig kan worden.
Dit gegeven is meegenomen naar Dennis van Hobby-In, die adviseert rustig te gaan vliegen
met 20 ccm. Met respect voor ieders mening heb ik besloten om het laatste maar te doen.
De doos raakt leeg.
Zoals op de foto’s is te zien komt de bodem van de bouwdoos in zicht.
Maar ook hier geldt weer de wet van de communicerende vaten: de ene doos leeg:
de andere steeds voller. Het nog bruikbare materiaal wordt eruit gezocht en de rest
gaat in het vuilnisvat. (ook ik bewaar plankjes waar onderdelen zijn uitgedrukt om
mallen te hebben voor het geval dat.)
Vakantie:
Ann en ik gaan een weekje naar Texel.
We zullen wel zien of het uitwaaien of wat anders wordt.
We hebben er best zin in.
In juni verschijnt het volgende hoofdstuk, dus voor de geïnteresseerden: nog even geduld.
Vanaf deze plek alle bouwers, vliegers en lijmers goed weer en fijne vluchtdagen
toegewenst.